Financiering van jeugdhulp sinds de Jeugdwet

Knelpunten en oplossingsrichtingen vanuit het perspectief van specialistische jeugdhulpaanbieders

Financiering van jeugdhulp sinds de Jeugdwet

"Miljoenentekort jeugdhulp regio Amsterdam", "Brandbrief over tekorten jeugdzorg", "Psychische jeugdhulp vaak geweigerd omdat het geld op is": zomaar drie krantenkoppen uit 2018 die illustreren dat de financiering van jeugdhulp onder de Jeugdwet knelpunten kent. Dit beeld wordt versterkt door het rapport van Transitie Autoriteit en Jeugd (2018). Uit dit rapport blijkt dat 40% van de jeugdhulpaanbieders financiële problemen heeft. Voor Naomi Rumnit, stagiaire bij Q-Consult Zorg, was dit aanleiding te onderzoeken hoe de financiering van jeugdhulp ingericht is, waar de knelpunten om financiering te verkrijgen zich bevinden en hoe deze knelpunten mogelijk opgelost kunnen worden. In dit artikel zijn de belangrijkste bevindingen en enkele aanbevelingen voor gemeenten en jeugdhulpaanbieders opgenomen.

Opzet onderzoek en belangrijkste bevinding
In de zomer van 2018 sprak Naomi met dertien gespecialiseerde jeugdhulpaanbieders uit heel Nederland. Om het proces rondom het verkrijgen van financiering in kaart te brengen, inventariseerde zij waar de knelpunten zich bevinden en wat mogelijke oplossingen zijn. Haar belangrijkste bevinding? Er bestaan grote verschillen tussen de werkwijzen van gemeenten. En deze verschillen worden volgens de aanbieders die Naomi gesproken heeft alleen maar groter: ’’In 2015 leek het allemaal wel op elkaar, leek het ook nog heel erg op hoe het in de AWBZ geregeld was. Je ziet nu dat gemeenten nieuwe voorwaarden en financieringsstructuren verzinnen en dat zie je eigenlijk elk jaar toenemen. Je ziet dus steeds meer variatie’’.

Deze grote verschillen in werkwijzen tussen gemeenten veroorzaken in de eerste plaats hoge administratieve lasten. Daarnaast is het voor jeugdhulpaanbieders die werkzaam zijn in meerdere gemeenten soms lastig conform de richtlijnen van de betrokken gemeente een beschikking aan te vragen. Het aanvragen van een beschikking is echter cruciaal, want het ontbreken van een correcte beschikking is de belangrijkste oorzaak voor het niet ontvangen van financiering.

Oplossingsrichtingen
Er zijn verschillende oplossingsrichtingen mogelijk om de financiering van specialistische jeugdhulp soepeler te laten verlopen. Dit zijn de twee belangrijkste oplossingsrichtingen uit het rapport van Naomi:

  1. De verschillen tussen gemeenten in werkwijzen en financieringsstructuren zijn problematisch voor jeugdhulpaanbieders. Daarom is het belangrijk dat er kritisch gekeken wordt naar de standaardisatie van protocollen die er al zijn en hoe die aangepast kunnen worden om processen zo veel mogelijk uniform te maken om zo de vermijdbare administratieve lasten voor jeugdhulpaanbieders te verminderen. Het advies is om zo veel mogelijk gebruik te maken van de standaarden van i-Sociaal Domein.
  2. Totdat er serieuze stappen zijn gezet in standaardisatie en uniformiteit zullen de jeugdhulpaanbieders die actief zijn in meerdere gemeenten een manier moeten vinden om beter met de verschillen in werkwijzen tussen gemeenten om te gaan. Eén manier om dit in te richten is door de capaciteit van de administratieve afdeling van de jeugdhulpaanbieder te verdelen over gemeenten. Door medewerkers te laten specialiseren in de werkwijze van één of enkele gemeenten zal het administratieve proces rondom het aanvragen van een beschikking en de facturatie efficiënter verlopen omdat de medewerker goed op de hoogte is van de werkwijze van de gemeente waarin hij/zij expert is.

Heeft u behoefte aan een sparringpartner om de administratieve processen van de Jeugdwet binnen uw organisatie onder de loep te nemen? Wij helpen u graag verder. Neem vrijblijvend contact op met Noortje Molenaar om de mogelijkheden te bespreken!