Leren van de dagelijkse praktijk

Zorg is en blijft mensenwerk en is nooit zonder risico’s. In de praktijk gaat soms iets niet goed, zoals een onverwacht ernstige gebeurtenis (incident/calamiteit). Of je ziet een trend rondom een thema (bv: agressie, vallen, medicatie). Het zoeken naar oorzaken doet geen recht aan de complexiteit van de zorg, context van de dagelijkse praktijk en draagt niet bij aan herstel van vertrouwen van medewerkers in de zorg.

Learning Teams gebruikt daarom de professionals en de dagelijkse praktijk als startpunt. In plaats van inzoomen op dat ene specifieke incident, gaan we uit van de variabiliteit van de dagelijkse praktijk. Stel dat het morgen weer gebeurt, hoe reageren we dan? Wat willen jullie dan anders doen? Dit helpt om weg te blijven bij zelfverwijt en “had ik maar”, en draagt bij aan veerkracht naar de toekomst toe. Daarnaast leren deelnemers reflectieve vragen te stellen aan zichzelf en aan collega’s. Je bouwt hiermee aan het lerend vermogen van de teams en het draagt bij aan behoud van medewerkers. 

Wanneer zet je Learning Teams in? 

Je kiest voor Learning Teams in plaats van een traditioneel calamiteitenonderzoek als het van meerwaarde is dat betrokkenen met elkaar in gesprek gaan. Om elkaars perspectieven te horen, samen naar oplossingsrichtingen te zoeken en te herstellen na een ingrijpende gebeurtenis. Dit draagt bij aan de veerkracht van medewerkers.  

Voorbeelden: 

• Het delen van het volledige plaatje bij een casus waar veel zorgprofessionals een stukje in het proces hebben opgepakt: “Ik wist niet dat dit ook gebeurde, of dat dit speelde.” 
• Het erkennen van emoties die met de gebeurtenis of situatie te maken hebben (zoals schuld, frustratie, verdriet, boosheid). 
• Het activeren van oplossingsrichtingen bij de betrokkenen zelf.